Terwijl ik dit schrijf zit ik een beetje appelig op de bank met een dekentje want: niet helemaal topfit. Maar gelukkig heb ik een vrije dag en die ben ik begonnen met een superfijne Yin & Klankschalen yoga les. En thuis draaide de wasdroger en heb ik vanavond fris gewassen beddengoed. En staat er een lekker bord warm eten straks voor me klaar. Ik kan zo dankbaar zijn voor dit soort dingen.

Groene vlaggetjes
Je dankbaarheid uiten is eigenlijk als groene vlaggetjes in de grond steken. Je merkt iets op en verbindt er een positieve emotie aan. En die positieve emotie heeft zijn wortels in jouw geheugen - je hebt je al eerder goed gevoeld om iets identieks en dus heeft je brein dat gelabeld als iets om dankbaar voor te zijn. Een groene vlag.

Soms weet je dat iets een moment gaat vormen waar je dankbaar voor gaat zijn. Lootjes trekken voor Sinterklaas, een winterwende wandeling om 07.00 op 22 december die ik net samen met een vriendin heb afgesproken te gaan doen.
Dit zijn van die dingen waar ik misschien van tevoren niet per sé zin in hebt want: kado kopen en gedicht schrijven en ik heb het al zo druk. Of in het tweede geval: what was I thinking 05.30 opstaan om de zon op te zien komen om 07.00? Maar het gevoel naderhand - dat is onvergetelijk en onvergelijkbaar.

Thank your future self
Nou ja, lang verhaal kort (ik mag graag verhalen vertellen, weet ik sinds kort. Mijn vriend moet altijd lachen als ik zeg dat ik niks te vertellen heb. Want ik heb blijkbaar altijd een verhaal…..): je kan schuiven tussen dankbaar in het moment en dankbaar voor je future self. Omdat je dat ene lastige gesprek waar je tegenop zag wel bent aangegaan, toch naar je sportles bent gegaan ondanks dat je geen zin had, omdat je morgen iemand laat voorgaan in het verkeer.
Om de wekker die om 05.30 gaat gaan op 22 december :-)