Afgelopen weekend had ik een op zijn zachts gezegd opvallende jurk aan (nou ja, je kent me he?). Roze met groen gestreept. Wat een vriend de uitspraak ontlokte dat als ik nou even bleef staan iedereen wist waar ze naartoe moesten, omdat ik wel wat op een vuurtoren leek.
Leuk verhaal Nadine, waar gaat dit heen?
Nou, dat zal ik je vertellen. Ik ga einde van deze maand op vakantie en we hebben een superschattig huisje gehuurd onder een….. je raadt het nooit….

Vuurtoren.

Lang geleden werkte ik bij een organisator van yoga en detox weekenden met de naam Lighthouse Works. Wat ik daar ooit oppikte was een wijze les: Lighthouses don't go running all over an island looking for boats to save; they just stand there shining.
Mooie metafoor. Die gaat over het loslaten van het gevoel dat je andere mensen zou moeten "redden" en in plaats daarvan je focus te hebben op zelfzorg en persoonlijke consistentie.

Wat is jouw vaste punt, waar keer je naar terug? Wie of waar is/zijn jouw veilige haven(s)? Misschien een mooie vraag om eens door je heen te laten rollen.